Title
: ADRIFT
Card
: 6.THE LOVERS
Tag
: #adriftnomin
Author :
riminitho
ไพ่ THE LOVERS สำหรับ ADRIFT มีเพียงความหมายเดียวคือรักที่ขึ้นอยู่กับความเป็นไปของชีวิต
แม้จะมั่นใจว่าอีกฝ่ายคือคนที่ใช่ แต่ชีวิตไม่ได้มีเพียง ชอบหรือไม่ชอบ รักหรือไม่รัก
ยังมีอีกหลายปัจจัยที่สำคัญ แต่ถึงอย่างนั้น
มีบางอย่างเกี่ยวกับเจโน่และแจมินที่เหมือนเดิมเสมอ
New
message from jaemin:
'ออกมาเจอกันหน่อย ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกพี่
พนันได้เลยว่าไม่ใช่ตอนจบของสตาร์
วอร์สภาคล่าสุดแน่นอน'
"แค่ของสะสมน่ะ...ถ้าพี่ไม่ว่าอะไร"
แจมินพูดขึ้น ก่อนจะหยิบของบางอย่างในกระเป๋าผ้าและยื่นมันให้กับเขา
มือเรียวรับกล่องนั้นมา
ก่อนจะพลิกไปอีกด้านและ '...ยินดีด้วยสำหรับงานใหม่...'
เจโน่ยักไหล่แทนคำขอบคุณ ก่อนจะย่อตัวลงเพื่อเคาะมวนบุหรี่กับขอบกระถางต้นไม้
เขม่าควันหล่นลงบ่นฟุตบาท
เสียงเพลงอาร์แอนด์บีดังทะลุออกมาจากผนังของคลับแห่งหนึ่งในคืนวันศุกร์
เจโน่ก้มมองพื้นถนนที่เปียกเพราะฝน ในขณะที่แจมินมองมาทางเขาอย่างไม่ละสายตา
"เกมบอยเนี่ยนะ"
เจโน่หันไปบอกกับแจมิน "ทำเหมือนฉันเป็นเด็กอีกแล้ว"
รอยยิ้มอ่อนๆปรากฏบนใบหน้าแจมิน
"ผมไม่คิดว่าบุหรี่จะทำให้พี่ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ" เขาพูดติดตลก
เจโน่เบ้ปาก "การเป็นผู้ใหญ่มันแย่จริงๆ" ก่อนจะมองไปยังดอกคามีเรียในกระถางหน้าร้านขายหนังสือฝั่งตรงข้าม "อย่าเพิ่งรีบโตเป็นผู้ใหญ่ล่ะ"
เจโน่บอก นิ้วเรียวจิ้มไปที่แก้มอีกฝ่ายเบาๆ "เข้าใจไหม"
สีหน้ากึ่งจริงจังทำเอาแจมินอดหัวเราะออกมาไม่ได้
"ครับ ผมจะเชื่อพี่"
"ทำไมถึงเป็นเกมบอยได้ล่ะ...ฉันคิดว่ามันควรจะเป็นเค้กสักก้อนเสียอีก"
เจโน่ถาม
"ทำไมน่ะเหรอ" แจมินพยายามนึก "พี่เคยพูดว่า 'เกมบอยดูเหมาะกับนายดี' ไม่รู้สิ
อาจเพราะไม่เคยมีใครบอกแบบนั้นกับผมมาก่อน"
เจโน่ลูบขนแมวจรจัดที่กำลังเดินผ่านหน้าเขาไป
"เกมบอยดูเหมาะกับนายจริงๆนั่นแหละ"
วันที่อากาศร้อนที่สุดในเดือนเดือนตุลาคม เจโน่เจอแจมินครั้งแรกที่ร้านขายแผ่นเสียงเมื่อสามปีก่อน
เขาไม่คิดว่าจะมีใครถือแผ่นพิงก์ฟลอยด์และเล่นเกมบอยในมือพร้อมกันแบบนั้นได้อีก
อย่างไรก็ตาม แจมินไม่ได้แผ่นเสียงติดมือกลับไป
แถมยังทิ้งซากไอศกรีมรสมิ้นท์ไว้บนถนนเพราะมัวแต่จดจ่ออยู่กับเททริส (เกมชนิดหนึ่งในเกมบอย)
"ผมขาดเรียนเพราะมัวแต่วุ่นอยู่กับระบบกรองน้ำตู้ปลาที่บ้าน
ว่าจะส่งข้อความหาพี่ แต่ผมก็ไม่ได้ส่ง" แจมินว่า
"ฉันไม่ว่างตอบนายขนาดนั้นหรอก"
แจมินคว่ำปาก
"ผมอยากเล่าทุกอย่างให้พี่ฟังด้วยตัวผมเอง เพราะต้องมาเจอพี่ให้ได้ผมถึงไม่ส่งข้อความ
ทีนี้พี่เข้าใจผมรึยัง"
'พูดจาตรงไปตรงมาแบบนั้นมันใช้ได้ที่ไหนกัน' เจโน่คิดในใจ
"ผมไม่อยากให้พี่ไป" แจมินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ก่อนจะมองไปยังแสงไฟบนถนน "ผมหางานใหม่ให้พี่ได้นะ...ขอแค่พี่ยังอยู่ที่นี่"
เจโน่หลุดขำ มือเรียวโยนเศษบุหรี่ลงบนพื้น
ก่อนจะขยี้มันด้วยรองเท้าหนังคู่โปรด
"ฟังนะ...ฉันหนีเรื่องบางเรื่องในชีวิตได้ไม่หรอก
และนายก็น่าจะรู้ดี...ไม่มีใครอยู่กับสิ่งที่รักได้ตลอด"
เขาต้องปล่อยแจมินไป
อันที่จริง...เขาไม่เคยคิดจะรั้งอีกฝ่ายไว้เลยต่างหาก
มีบางครั้งที่เจโน่อยากเอ่ยปากขอแจมินให้ช่วยพาเขาไปจากที่นี่
แต่ชีวิตไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะแม้จะหยุดอยู่กับที่หรือหนีไปให้ไกลเท่าไหร่ก็ตาม
ไม่มีใครหลุดจากความเป็นไปของชีวิตได้ แต่ถึงอย่างนั้น
การเริ่มทำความรู้จักคนใหม่ๆ ได้ลองอยู่ในสังคมที่ต่างออกไป บางที
มันอาจเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งในชีวิตก็ได้
"ผมคงคิดถึงพี่แย่"
แจมินบ่นอุบอิบ
เจโน่หันมามองเขา "คิดว่าทำเป็นคนเดียวรึไง"
ไม่ใช่เรื่องยากที่แจมินจะยิ้มออกมา
"ถ้าพี่ไม่ว่าอะไร"
เจโน่ขมวดคิ้วให้กับคำพูดของแจมิน ก่อนจะเริ่มคลายมันหลังจากที่มือของอีกฝ่ายเลื่อนมากุมมือเขาไว้และเดินนำหน้าเขาไป
ดอกคามีเรียในระยะสามเมตร ซากไอศกรีมรสมิ้นท์บนพื้นถนน
กลิ่นบุหรี่ในมือใครสักคน
หวังว่าแจมินจะเดินต่อไปเรื่อยๆ
หวังว่าเจ้าของแผ่นหลังเล็กๆนี้จะไม่หันกลับมา
---
New message from jaemin:
'พี่จะมาหรือไม่มาก็ได้
ยังไงอาทิตย์นี้ผมก็เจอพี่อยู่แล้ว'
New message from jaemin:
'อากาศที่นี่ห่วยมาก
จมูกผมลอกแถมยังแดงเหมือนผลบีทรูท ให้ตายเถอะ
หวังว่าพี่จะไม่มาเหยียบที่นี่ช่วงนี้นะ
แต่ผมไม่คิดว่าพี่จะมาหากันหรอก
ไว้ผมจะส่งโปสการ์ดไปให้
อา...แล้วก็
ผมดีใจที่พี่เลิกบุหรี่นะ
ดีใจแบบดีใจจริงๆ
ถึงจะแอบคิดถึงกลิ่นบุหรี่ในมือพี่หน่อยๆก็ตาม'
New message from jaemin:
'ผมซื้อแผ่นพิงก์ฟลอยด์มาเรียบร้อย
ฟังครบทุกเพลงแล้วด้วย'
New message from jaemin:
'ผมคิดถึงพี่'
New message from jaemin:
'งานเลี้ยงกร่อยเหมือนเดิม
ถ้าไม่ได้แฮชานพวกเราต้องแย่แน่ๆ
คิดถึงท่าเต้นยุคแปดศูนย์ของพี่จริงๆ'
New message from jaemin:
'เหมือนว่าพี่กำลังคบใครสักคนที่นั่น?
ทำไมผมถึงพลาดเรื่องแบบนี้ไปได้นะ
ไม่รู้ว่าเคยบอกพี่ไปรึยังแต่ขนมร้านนั้นน่ะสุดยอดจริงๆ
ไว้ลองสั่งมอแรงค์มาให้เธอชิมนะ
ผมรับประกันได้เลย'
New message from jaemin:
'ร้านแผ่นเสียงที่เราเจอกันครั้งแรกตอนนี้โดนทุบแล้วล่ะ
ผมบังเอิญเจอผู้จัดการร้านที่ซุปเปอร์มาเก็ตแถวบ้านพอดี
เหมือนว่าจะเปลี่ยนเป็นร้านอาหารไทยแล้ว
พี่เคยบอกผมว่าอยากลองทานอาหารไทย
เพราะงั้น หวังว่าพี่จะกลับมาที่นี่บ้างนะ'
New message from jaemin:
'พักนี้เธอตามตอแยผมไม่เลิก
ไม่เคยคิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนจีบผู้ชายด้วยการโยนสารานุกรมใส่
ให้ตายเถอะพี่
ผมหวังว่าตัวเองจะไม่ลงเอยกับเธอ'
New message from jeno:
'ขอบคุณสำหรับของขวัญ สองปีก่อนเกมบอย ปีนี้หมอนรองคอ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ
ฉันเปลี่ยนงานอีกสองที่หลังจากย้ายมาได้ไม่นาน
ตอนนี้กำลังลงตัวสุดๆไปเลย
ไม่รู้ว่าบอกไปจะทำให้นายเสียใจไหม
แต่ฉันไม่มีความคิดจะกลับไปที่นั่นแล้วล่ะ
ที่เคยบอกว่าอย่าเพิ่งโตเป็นผู้ใหญ่
มันทำให้ฉันอดคิดไม่ได้ว่าตอนนี้นายจะเป็นยังไงบ้างนะ
สอบเข้าคณะดีๆ เที่ยวให้สนุก มีใครสักคนในชีวิต?
นึกไม่ออกเลยแฮะ
เพราะชีวิตไม่เคยแน่นอนใช่ไหมล่ะแจมิน เพราะงั้น
ฉันหวังว่าเราจะได้พบกันอีกสักครั้ง
และท้ายที่สุดนี้
ฉันหวังว่าตัวเองจะไม่ลงเอยกับใครจนกว่าจะได้พบนายนะ'
END
ขอบคุณที่อ่านนะคะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น